PARMsupport

Interview met Vera van de Ven

Geplaatst op: 19 november, 2013
Aantal keer bekeken: 3.824

Profielfoto Vera van de VenVera van de Ven (1955) ontdekte een ritme in de gebeurtenissen in haar leven en vond haar ‘gebruiksaanwijzing’. Na 31 jaar gooide ze het roer om. De succesvolle manager in de financiële wereld werd persoonlijk coach en schreef het boek ‘Zit ik zo simpel in elkaar? ontdek jouw gebruiksaanwijzing’.

VERAndering

Vera is een mensenmens die een steentje wil bijdragen zodat iedereen gewoon plezier en lol heeft in het leven door op een goede manier persoonlijk tot bloei te komen. Dat als we ons bewust worden van onze levenslessen we sneller kunnen groeien. Zijzelf en haar naam staan voor ‘veranderen’. Verandering, beweging en groei. De belangrijkste verandering voor Vera zelf is..

Zie hier het interview in volledige opmaak

 

of lees de tekst hieronder verder

…..de omslag naar bewustwording van Het Leven. En dan met name het moment dat ze er ook daadwerkelijk iets mee ging doen. “Ik was me al heel lang bewust dat ik bepaalde dingen op een bepaalde manier deed en toen ik 45 was en kanker kreeg, was het voor mij heel helder dat ik moest stoppen met een bepaald gedrag. En dat was zo vreselijk veel geven.” In haar relatie met haar man Max ging ze hem steeds meer geven in de hoop dat hij haar wat terug zou geven. Doordat zij hem zoveel gaf, ontnam ze hem de kans haar wat te geven. “Toen ik dat inzag, wist ik ‘dat moet ik stoppen!’. Want zo houd ik hem klein en ik wil dat hij groeit en dat wij samen doorgroeien. Het keerpunt van inzicht én er iets mee gaan doen, dat is voor mij een moment geweest dat mijn leven een andere diepgang kon krijgen. Toen ik ziek werd kreeg ik heel helder door ‘Ga doen waarvoor je gekomen bent of anders is het oke.’ Eigenlijk was dit de oproep van erop of eronder, gaan groeien of ziek blijven. Daarin zat ook dat ik iets moest gaan doen naar buiten, maar ook iets moest gaan doen naar binnen. Naar buiten is mijn bedrijf InnEarth geworden en naar binnen betekent dus aan mezelf gaan werken en dat was een hele heldere oproep tot verandering.”

We zijn hier niet voor niets op aarde, we zijn hier om te leren, te ontdekken, te ervaren en mee te maken .

Levenslessen

In haar jeugd was ze thuis nodig en werd tegen haar gezegd dat ze niet kon leren. Ze ging na de lagere school niet veel meer naar school, maar aan het werk. En dat kon ze goed, hard werken. “Ik ben altijd een harde werkster en een trekker geweest, maar dat had ik allemaal nodig om mijn andere kanten te ontdekken, mijn blokkades te zien.” Vera heeft 31 jaar bij dé bank gewerkt in verschillende leidinggevende posities. Ze was een succesvolle manager. “Een snelle vrouw in de bankwereld. Ik wilde de beste zijn. Ik dacht als het daar buiten maar goed is dan komt het allemaal wel, maar dat is niet waar. Achteraf zie ik dat dit was om maar niet naar mezelf te hoeven gaan.” Er was een diepgewortelde overtuiging in haar dat ze er niet toe deed. “Ik ben geboren in een omgeving die emotioneel niet gemakkelijk voor mij was. Er gebeurde best heftige dingen bij ons thuis waardoor ik mezelf eigen heb gemaakt dat ik niet geraakt kon worden. Ik heb een vriendinnetje gemaakt, een tweede Vera, en daarmee ging ik elke keer in gesprek, pak jij het of doe ik het? Dus als het emotioneel pijnlijk was, mocht ik het aan haar geven. Dan leek het alsof zij het voor mij oppakte. En zo voelde ik niet, want zij deed het voor mij. Ik had mijn voelen ‘ingepakt’. Later besefte ik dat al die dingen zijn gebeurd omdat ik zelf bepaalde levenslessen wilde leren. En dat ik mijn jeugd anders heb ervaren dan bijvoorbeeld mijn oudere zus, gewoon omdat we beide anders zijn en andere levenslessen hebben.”

InnEarth

Vera had altijd al behoefte aan kennis en ervaringen op velerlei gebeid. Door haar werk bij de bank kon haar intelligentie en emotionele denken weer ten volle komen. Toen ze na een lange en succesvolle periode vastliep in haar functie, is ze in haar vrije tijd een opleiding tot binnenhuisarchitect gaan volgen. Vele jaren later kwam zij door een auto-ongeluk thuis te zitten met een whiplash. Deze verplichte stilstand maakte dat ze in een burn-out terecht kwam en veel lichamelijke problemen kreeg. In totaal duurde dit bijna 2 jaar. In die periode werd helder dat zij maar doorwerkte en geen oog had voor wat ze nog meer kon en wilde doen in haar leven. In die periode besloot zij naast haar werk bij de Bank te starten met een eigen bedrijf gericht op binnehuisarchitectuur. Ze richtte DesVeers op en leerde weer om van haar hoofd naar haar gevoel te komen. Het inrichten van huizen heeft de verbinding gemaakt. “Zo kon ik mijn creativiteit verder ontwikkelen. Hier groeide het bewustzijn dat verandering alleen succesvol kan zijn, als het fundament goed is. Van het inrichten van huizen naar het ‘inrichten’ van mensen is eigenlijk een kleine stap. Het heeft alles te maken met de veranderende behoeften van mensen op een meer emotioneel niveau. En daarmee is coaching een logische stap in mijn  ontwikkeling. DesVeers heeft mij gebracht wat ik nodig had om met mijn coaching bedrijf InnEarth aan de slag te gaan.”

Denken, Doen en Voelen

Vera’s visie is dat we drie peilers hebben; we denken, doen en voelen. Een van de 3 wordt door ons  ‘ingepakt’ en daarin zit een levensles. Dat geldt voor iedereen. “We zijn hier niet voor niets, we zijn hier om te leren, te ontdekken te ervaren en mee te maken om daarna de mogelijkheid te hebben iets terug te gaan geven vanuit datgene wat we hebben geleerd en hebben ontdekt.”  Vera’s les is dat ze haar ‘voelen’ moest uitpakken. “ Uitpakken betekent dat je iets hebt maar er niet bij kunt, het weg hebt gestopt. Stel je voor dat je op een kruk met 3 poten zit. Constant moeten we onszelf in balans houden omdat we die derde dus ingepakt of eraf gehaald hebben. We doen dit met als doel om hem er weer onder te zetten -hierin ligt een levensles verborgen – zodat je weer gemakkelijk kunt zitten. Inpakken doen we omdat onze ziel iets wil leren, dit doen we niet bewust maar dit ontstaat diep onbewust. In onze jeugd komen we vanalles tegen en dat maakt dat je of je: emotionele voelen, emotionele denken of emotionele doen in gaat pakken als beschermingsmechanisme. Vanuit de tegenslag en pijnlijke ervaringen vind je op deze manier een weg om ergens mee te dealen maar ook om onze kwaliteiten te laten groeien. Mijn jeugd heeft ervoor gezorgd dat mijn voelen is ingepakt en dat heeft mij heel veel gebracht. Mijn intuïtie is hierdoor gaan groeien en mijn inlevingsvermogen in anderen is daardoor groot geworden. Maar ik vergat dat ik ook iets kon voelen en iets nodig had. Omdat ik dacht dat ik er niet toe deed. Door dit te beseffen en te ervaren kreeg ik inzicht in één van mijn levenslessen die ik wilde leren. Zo had ik het met mezelf afgesproken”.

Samen op reis

Die afspraken maken we met elkaar omdat onze zielen bepaalde lessen willen leren. “Ik geloof erin dat we hier op Aarde op een levenlessenschool met elkaar zitten. Om iets te kunnen leren moet je oefenen en uitproberen om iets onder de knie te krijgen. Dit kunnen we niet in ons eentje en daarvoor hebben we elkaar nodig. Daarom denk ik dat wanneer wij daar boven in die zielenwereld zijn, naast elkaar zitten en zeggen ‘ik wil weer een aardereis maken, want ik wil weer wat meemaken, leren, ontdekken en ervaren.’ Het is eigenlijk zoals een vakantie. Als je op reis gaat, pak je al je spullen. Daar in de zielenwereld is het precies hetzelfde. Daar schrijf je op wat je hier op aarde wilt leren. En we maken afspraken met elkaar om hier een leermeester, een maatje of een tegenspeler te zijn. Alles om elkaar te helpen groeien. Vaak zien we bepaalde situaties als naar of vervelend. Als je dit kunt omdraaien en denkt ‘jij zit mij nou in de weg, maar we hebben boven een afspraak gemaakt dat jij mij in de weg zit zodat ik moet nadenken en bepaalde dingen leer’, dan kun je ineens heel anders tegen diegene aankijken. We hebben elkaar nodig om te groeien en als we dat kunnen zien, worden we veel zachter naar elkaar en zijn we in staat onze lessen te leren.“

Jaarcontract

Elk jaar maakt Vera een lijstje, een jaarcontract. Hierin schrijft ze op wat ze wil bereiken. “Het doet iets als je het opschrijft. Op die manier ben ik van mijn medicijnen afgekomen, ben ik 18 kilo afgevallen en ben ik ook mijn boek gaan schrijven. Ergens in jezelf weet je dat je iets mag doen en ik geef er dus ook vorm aan door het vast te leggen voor mezelf. Onbewust is iets er vaak al en daarna word je het bewust, je gaat er iets mee doen. Maar die weg heb je wel af te lopen.” Vera’s leven werd haar voorbeeld. Door dingen terug te lezen, zag ze in welke periode iets gebeurd was en ontdekte een ritme in het geheel. Een cyclus die ze vergelijkt met de seizoenen in de natuur. Dit fascineerde haar zo, dat ze niet anders kon dan haar zoektocht uit te breiden. De levensritmes lopen parallel met die van de natuur en hierin doorlopen we allemaal dezelfde fasen. Deze ontdekking bleek het begin van haar boek.

Zit ik echt zo simpel in elkaar?

“Toen ik 55 jaar was, kreeg ik de oproep dat ik moest gaan opschrijven wat ik allemaal had  ontdekt. Het was tijd om het te gaan delen. Ik dacht ‘delen? ik?!’ ik kan niet eens schrijven.’ Vroeger werd tegen mij gezegd dat ik dom was en alleen maar kon werken. En nu moest ik een boek gaan schrijven. Het eerst opschrijven in een jaarcontract hielp mij om het echt te gaan doen.” Het boek voelde als een geboorte voor Vera. Ze wilde het ook niet uit handen geven, maar ging het zelf uitgeven. Door omstandigheden liep dit vertraging op en met de boeklancering waren er heel veel belangstellenden, maar was er geen boek. Zo creatief als Vera is, had ze een couveuse gemaakt met de printout van de cover van het boek en een geboortekaartje. Haar manier om te laten zien dat het kind wel geboren was, maar de wereld nog niet in kon. De lancering werd een groot succes. Het boek beschrijft de seizoenen van een leven*. We krijgen in ons leven de kans om onze lessen te leren en dat wat we hebben meegemaakt op een latere leeftijd te helen. Vera’s meest voorkomende vraagt luidt ‘hoe oud was je toen?’ Dit is bepalend voor Het Nu. “Als we vastlopen, geven we vaak onszelf of onze partner de schuld, zijn boos op ons kind of wat dan ook, maar daar zit het probleem niet. Het zit in de periode van 28 jaar geleden. Je krijgt het weer terug om te helen. Max en ik zitten in de fase van 0 tot 7 jaar waarbij onze pijn opnieuw voorbij komt. Hierdoor maken we stappen en komen we weer verder. Dat ik in deze fase met mijn boek bezig was, voelde voor mij als een geboorte. Dat is ook de reden dat ik het toen wilde doen en niet de fase erna, want dan was het te laat. Ik wilde het opnieuw doen op mijn manier.” Als je eenmaal doorhebt hoe dit systeem werkt, kun je jouw eigen gebruiksaanwijzing ontdekken. Vandaar de titel van het boek ‘Zit ik echt zo simpel in elkaar? ontdek jouw gebruiksaanwijzing’.

Ter inspiratie

“Al stoeiend groei je het meest. Hoe moeilijk een situatie ook is, zie dat het ‘gestruggel’ ergens toe leidt, dat het ergens voor bedoeld is. Eigenlijk is het; al stoeiend, groeien. En niets is zo leuk als groeien!”

Screenshot Interview met VdVen

 www.VeravandeVen.nl en www.InnEarth.nl

© PARMsupport – Marjon Parmentier

Laat een reactie achter:

PARMsupport
PARMsupport
Wil je ook meer zichtbaarheid? Meld je dan aan
om de GRATIS CHECKLIST te ontvangen