PARMsupport

Blog – Yoga aan zee… nee!!!

Geplaatst op: 25 augustus, 2014
Aantal keer bekeken: 2.717

Het is zaterdag avond en ik ontvang een sms van een vriendinnetje ‘Ik ga misschien mrg ochtend yoga doen om 1030u bij rapa. Ga je mee?’. Yoga op het strand klinkt heel aantrekkelijk. Sterker nog, ik doe het zelf regelmatig. Maar het liefst vroeg in de ochtend en als het niet waait. Ik ben moe, heb geen cash geld bij me en denk ‘pfff’. Ik app terug dat ik er nog even een nachtje over slaap. 

2014 Blog foto Yoga at beachWe gaan. Samen. Leuk. Ik voel weerstand. Eigenlijk heb ik geen zin. Ik ga liever samen een strandwandeling maken en dan gezellig koffie drinken. Maar ik weet ook dat als ik niet met haar mee ga, ik niet zo snel alleen daar een yogales ga doen. Ik ben ook wel nieuwsgierig en het is leuk om iets nieuws te doen. Geen idee wat voor yoga het is, dus al babbelend en onbevangen lopen we langs het strand richting Bloemendaal aan Zee.

Als we komen aanlopen, hebben we het erover dat als je iets voor het eerst doet, het zo anders voelt dan wanneer je iets vaker gedaan hebt. En we voelen ons wat onzeker waar we moeten zijn. Ik denk dat ik de yogajuf zie staan en loop op haar af. Ze blijkt het niet te zijn en wijst naar de vrouw die op haar matje zit. ‘Oh.’ denk ik teleurgesteld als ik op haar afloop en de hand schud. Ik zie een vrouw die ik niet had ingeschat als yogalerares. So be it. We mogen we een matje pakken in de strandtent en meteen terug komen. Het duurde even voor ik verstond wat ze zei. Ik denk serieus dat ze buitenlands is en met een accent Nederlands spreekt. Achteraf blijkt dit ‘een spraakje’.

Timing is everything

Enfin. We gaan beginnen. Ze zegt dat het half elf is en dat ze blij is dat iedereen op tijd is. “Timing is everything!” roept ze uit. En dit herhaalt ze voor de zekerheid nog maar een paar keer als er nog wat mensen iets verlaat komen aanwaaien. Letterlijk wel te verstaan, want de wind neemt toe. Ik heb helemaal geen prettig gevoel bij haar. Hoe ze doet, hoe ze praat, haar pinnige stem en de harde wind, dus de weerstand neemt lekker toe.

In the beginning

Ze laat er geen misverstand over bestaan. Er zijn ‘Absolute Beginners’ in de groep. Niet dat ze gevraagd heeft ‘wie er geen yoga ervaring heeft’. Althans niet aan ons, die voor het eerst bij haar in de les zijn. Door de manier waarop ze dit heel nadrukkelijk zegt, AB-SO-LU-TE BE-GIN-NERS, waarbij ze heel duidelijk articuleert, is voor mij de toon gezet. Ze creëert verdeeldheid. Yoga is eenheid. Dus ook binnen een groep mensen die uiteraard gevorderde en beginnende yogi bevat.

Presence

Er wordt veel aandacht besteed aan het AANwezig zijn. Er dus niet alleen fysiek zijn, maar met je volle aandacht. In het nu. Je kanaal open zetten. Ontvankelijk zijn. Dat vind ik fijn! De toon is echter heel streng. En terwijl we de eerste paar yogahoudingen aannemen, neemt mijn weerstand alleen maar toe. Dit is geen yoga voor mij. Yoga is niet alleen maar ‘horen hoe je iets moet doen’, ik wil die energie ook voelen bij de teacher. Teach what you Preach! is mijn devies. Als ik pinnig “Smile!” hoor bij een heel streng gezicht, klopt dit voor mij gewoon niet. En het is dat ik mijn vriendin (voor wie dit pas de 2e yogales ever is!) heel erg haar best zie doen in een moeilijke houding en ik met haar te doen heb, anders was ik echt vertrokken.

Mind in the body

Yoga style

Maar omdat ik graag volgens de yogafilosofie leef, is dit voor mij een hele goede training. Om me er ondanks de weerstand volledig aan over te geven, mijn hart open te zetten (ja ja, ook voor de teacher) en ik glimlach in elke houding. Het is een pittige les. Zeker als ze ‘weet’ dat er ab-so-lu-te be-gin-ners zijn, begrijp ik werkelijk niet dat ze zoveel moeilijke poses doet waar je ook echt veel fysieke kracht voor nodig hebt. (zie de foto’s hieronder). Het lijkt een beetje op een wedstrijd wie het het beste kan. En geen één keer voelen we na een houding wat het met ons gedaan heeft. Heel apart. En de hele tijd roept ze de ‘mind’ in de ‘body’ op een manier waarbij ik moet opletten dat ik niet in de lach schiet.

Wat ik erg leuk vind zijn de oefeningen die we samen doen, met de groep. Dat we in een kring staan en dat we elkaars handen vast hebben terwijl we een yogahouding aannemen. We dienen elkaar te ondersteunen, ervoor te zorgen dat de ander jou niet uit het lood haalt en jij de ander niet. Wat je mooi kunt toepassen in je dagelijkse leven.

Thanks

Terwijl de meesten nog een handstand doen, zijn wij samen al afgehaakt. Gelukkig mag je ook in de hurkhouding van de teacher. En zo zitten wij samen al hurkend op de grond, kijkend naar de zee en ik snak naar koffie. We stoffen netjes onze matjes af, vermijden een beetje elkaars blik om te voorkomen dat we niet in lachen uitbarsten, betalen de teacher en ik geef haar glimlachend een hand. “Bedankt voor de les.” zeg ik oprecht. Want het was zeker een waardevolle les. Ze zegt “Tot ziens” en ik denk ‘dacht het niet’. Even later zitten we samen op het terras aan de koffie en schieten in de lach. Smile! hahaha 😀

Marjon

 

 

 

© PARMsupport – Marjon Parmentier

Scissors pose

Yoga Scissor Pose

 

 

 

 

 

en dan vloeiend (uiteraard ;)) over naar de Crow pose

Yoga Crow pose

Laat een reactie achter:

PARMsupport
PARMsupport
Wil je ook meer zichtbaarheid? Meld je dan aan
om de GRATIS CHECKLIST te ontvangen